Καθένας με το ταίρι του

Ένα εξαιρετικό άρθρο της Coral Herrera που μας προ(σ)καλεί να ξανασκεφτούμε το ρόλο που παίζει ο έρωτας μέσα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες.

«Στοιχηθείτε ανά δύο παρακαλώ. Και αν είναι δυνατόν με άτομο του άλλου φύλου. Ευχαριστώ.

Η ιδέα του έρωτα που κληρονομήσαμε από την αστική τάξη του 19ου αιώνα θεμελιώνεται στον πιο αδίστακτο ατομικισμό: δεν είναι τυχαίο ότι από παιδιά μας γανώνουν το κεφάλι με την ιδέα ότι πρέπει να βρούμε ένα ταίρι. Η παρακμή των θρησκευτικών και πολιτικών ουτοπιών έφερε μια νέα ουτοπία, αυτή του ρομαντισμού, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας. Καθώς δεν πιστεύουμε πια ότι μπορούμε να σωθούμε όλοι μαζί, ως κοινωνία, ας περάσουμε τη ζωή μας ψάχνοντας να βρούμε κάποιον που να μας αγαπάει, και αφού μπήκαμε στη διαδικασία, κάποιον με τον οποίο να αναπαραχθούμε, να μοιραστούμε τους λογαριασμούς και να λύσουμε τα προβλήματά μας. Συνέχεια

Πολυσυντροφικές/οί ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό και το σεξισμό

21mΣτις 21 Μάρτη διαδηλώνουμε μαζί με το μπλοκ της πολύχρωμης κοινότητας. Το ραντεβού μας είναι στην Ομόνοια, 2μ.μ., και στη συναυλία στο Σύνταγμα, 4μ.μ.

Ποιοι/ποιες είμαστε

Συνέχεια

Τι φεγγάρι απόψε…

Μια πολύ όμορφη «κατάθεση ψυχής» από μια συνειδητοποιημένη γυναίκα που αγαπάει τις ανοιχτές (συναινετικά μη μονογαμικές) σχέσεις. Θέλει θάρρος για να ομολογήσει κανείς τέτοιες αλήθειες…

Λόγια ανείπωτα

Δεν ειμαι μονογαμικη. Ποτε δεν ημουν. Και το ηξερες απο την αρχη. Δεν πιστευω πως το να πηγαινεις με μονο εναν ανθρωπο μεχρι το τελος της ζωης σου ειναι το φυσικο και το φυσιολογικο. Πιστευω πως μπορει να συμβει, ναι. Αλλα ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΓΗ. Αποτελει μια επιλογη μονο, η οποια μπορει να γινεται ειτε ελευθερα, ειτε (τις περισσοτερες φορες) βεβιασμενα, απο επιβολη. Επιβολη τινος; της κοινωνιας, ειτε των αξιων της κοινωνιας που εχουμε εσωτερικευσει κι ακολουθουμε θεωρωντας οτι ειναι το δικο μας συστημα αξιων.

Επιλογη, λοιπον, και οχι το φυσικο και το φυσιολογικο, και αυτο σημαινει πως οποιος ειναι πολυγαμικος ΔΕΝ ειναι ανωμαλος. Ακολουθει απλα τη φυση του, απλα δεν κανει την επιλογη της μονογαμιας. Και στην τελικη, γιατι να την κανει; Μηπως και πολλοι που την κανανε, δεν την παραβιασαν; Με αποτελεσμα ειτε να πληγωσουν το συντροφο τους που το ανακαλυψε, ειτε να ζουν σε ενα ψεμα προκειμενου να μην…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 704 επιπλέον λέξεις

Τα «κακά κορίτσια» πάνε … στη διαδήλωση

Σεξουαλικότητα κι ελευθερία: μια κινηματική προσέγγιση

Polyamory_pride_in_San_Francisco_2004Ίσως να θυμάστε εκείνο το παλιό χιουμοριστικό ρητό: τα καλά κορίτσια πάνε στον Παράδεισο, τα κακά κορίτσια πάνε παντού. Εμείς, λοιπόν, ως γνήσια «κακά κορίτσια» θέλουμε έναν κόσμο ελεύθερο, χωρίς σεξιστικές και ρατσιστικές διακρίσεις. Οραματιζόμαστε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι δεν θα στιγματίζονται για το σεξουαλικό προσανατολισμό τους ή τις ερωτικές τους επιλογές. Η κατάλληλη στιγμή για να διεκδικήσουμε αυτό τον κόσμο είναι … τώρα!

Συνέχεια